Bir kurban parasına denk gelen bayram ikramiyesi neden ve nasıl yok oldu?
2018 yılında emekliye verilen bayram ikramiyesi 1.000 TL’ydi.
Aynı yıl;
Türkiye Diyanet Vakfı’nın kurban bağış bedeli 850 TL, Türk Kızılayı’nın kurban bağış bedeli 850 TL,
Mehmetçik Vakfı’nın kurban bağış bedeli ise 950 TL’ydi.
Yani emekli, aldığı bayram ikramiyesiyle bir kurban bağışı yapabiliyor, hatta cebinde para bile kalıyordu.
Bugün yıl 2026…
Emekliye verilen bayram ikramiyesi sadece 4.000 TL.
Ama kurban bağış bedelleri artık bambaşka bir noktada:
Türkiye Diyanet Vakfı 18.000 TL,
Türk Kızılayı 17.250 TL,
Mehmetçik Vakfı ise 19.500 TL bağış bedeli açıklıyor.
Ortaya çıkan tablo çok açık:
Emeklinin bayram ikramiyesi 8 yılda sadece 4 kat artarken, kurban bağış bedelleri neredeyse 20 kat arttı.
Daha acısı ise şu:
2018 yılında emekli, aldığı ikramiyeyle dini vecibesine ortak olabiliyor, bayramı biraz olsun bayram gibi yaşayabiliyordu.
Bugün ise aynı emekli, bırakın kurban bağışını; mutfak masrafını, torun harçlığını, bayram alışverişini bile hesaplamak zorunda kalıyor.
Bir ülkede emekli;
Bayram sabahı torununa gönül rahatlığıyla harçlık veremiyorsa, sofrasına et koyamıyorsa,
Kurban bağışını sadece televizyonda izliyorsa…
Orada sorun emeklinin yetersizliği değildir.
Sorun; yıllarca çalışmış, prim ödemiş, ülkesine hizmet etmiş insanları geçim derdiyle baş başa bırakan ekonomi yönetimidir.
Çünkü ekonomi sadece rakamlardan ibaret değildir.
Gerçek ekonomi; emeklinin pazara çıktığında ne alabildiğinde, bayrama nasıl girdiğinde, evine ne götürebildiğinde ortaya çıkar.
Bugün milyonlarca emekli için bayram ikramiyesi artık bir nefes değil, sadece birkaç günlük geçici bir teselli hâline gelmiştir.
Ve ne yazık ki bu tablo, yıllar içinde emeklinin nasıl yoksullaştığının en net göstergelerinden biridir.
