Stellantis, Volkswagen ve Ford... Devler fabrikalarını Çinlilere devrediyor

Avrupa otomotiv endüstrisi, son yıllarda gümrük vergileri , düzenleyici engeller ve siyasi baskı yoluyla Çinli üreticilerin pazara girişini yavaşlatmaya çalışıyor . Aynı zamanda, Avrupa şirketlerinin fabrikalarını ve üretim kapasitelerini giderek daha fazla Çinli üreticilere devretmesiyle paradoksal bir durum ortaya çıkıyor.

AVRUPA HAVLU ATTI: FABRİKALAR ÇİNLİLERE GEÇİYOR!

Sebebi basit. Avrupa otomotiv endüstrisinin büyük bir kısmı azalan talep, aşırı üretim kapasitesi ve elektrikli araçlara geçişin yüksek maliyetleriyle karşı karşıya. Fabrikaları kapatıp işçi çıkarmak yerine, birçok üretici Çinli şirketlerle ortaklık kurmayı veya hatta fabrikalarını onlara satmayı tercih ediyor.

En son örnek Stellantis'ten geliyor . Şirket yakın zamanda, Opel markası için gelecekteki bir elektrikli modelin Çinli Leapmotor'un teknolojisine dayanacağını duyurdu. Buna ek olarak, Leapmotor'un bazı otomobilleri Stellantis'in Madrid'deki fabrikasında üretilecek ve fabrikanın mülkiyetinin Çinli bir ortağa devredilmesi olasılığından da bahsediliyor.

Ancak bu, büyük resmin sadece bir parçası. Bloomberg'e göre Stellantis, Fransa, Almanya ve İtalya'daki ek fabrikalarını şirketin uzun süredir ortağı olan Çinli Dongfeng Motor Corporation'a satmayı düşünüyor. Benzer adımlar diğer üreticilerde de atılıyor. Chery , 2023 yılında Barselona'daki eski Nissan fabrikasını devraldı ve bu fabrika yılda 200.000 adede kadar otomobil üretebiliyor. Aynı zamanda, Nissan'ın İngiltere'deki Sunderland fabrikasını Çinli şirketlere satabileceğine dair bilgiler de ortaya çıkıyor.

Ford Motor Company'nin de benzer bir adım atmaya yakın olduğu bildiriliyor. Haberlere göre, Valencia üretim hattının bir kısmı Çinli Geely tarafından devralınarak burada hibrit, şarj edilebilir hibrit ve elektrikli otomobiller üretilebilir. Volkswagen bile Çinli ortaklarını Avrupa operasyonlarıyla daha yakından entegre etmeyi giderek daha fazla düşünüyor. Sadece Çin için tasarlanan yeni modellerin bazıları artık Avrupa'ya ithal edilebilir.

Analistler, Avrupa'nın bu Çinli üreticilere kendi pazarının kapılarını fiilen açtığı konusunda uyarıyor. Çinli markalar sıfırdan fabrika kurmak yerine, hazır altyapı, mevcut tedarik zincirleri ve yerel iş gücüyle karşı karşıya kalıyorlar. Bu hamle kısa vadede fabrikaları kapatmaktan daha az acı verici olabilir ancak uzun vadede Avrupalı ​​üreticileri daha da zayıflatabilir.