Kızını babasıyla görüşe geç götüren anne hapis yattı
Muğla'nın Fethiye ilçesinde 7 yaşındaki kızı S.D.A.'yı 4 yıldır boşanma davası süren eşi ile görüşeceği yere 43 dakika geç götürdü diye 3 günlük hapis cezası alan anne Nazlı Zeynep A. cezasını tamamlayarak hapisten çıktı.
Nazlı Zeynep A. ve B.C.A., 2021 yılında ayrılmış ve karşılıklı boşanma davası açmıştı. Mahkeme çocuğun velayetini önce anneye sonra ise babaya verdi.
Fethiye 1'inci Aile Mahkemesi, son olarak 6 Şubat'ta S.D.A.'nın geçici velayetini annesine verirken, baba B.C.A.'nın ayda 2 kez kızını sosyal hizmetler ve emniyet görevlileri gözetiminde görebileceği yönünde hüküm kuruldu.
GEÇ GELDİ DİYE TUTANAK TUTTU
Nazlı Zeynep A., Ramazan Bayramı'nın 2'nci günü, Fethiye Adli Destek ve Mağdur Hizmetleri Müdürlüğü tarafından belirlenen görüşme yerine kızını götürdü.
Ancak eşi B.C.A, kızının görüş saatinde getirilmediği yönünde tutanak tutturup şikayette bulundu.
ANNEYE HAPİS CEZASI VERİLDİ
Fethiye 1'inci Aile Mahkemesi, bu gecikmeden dolayı Nazlı Zeynep A.'ya 3 gün 'zorlama hapis cezası' verilmesine karar verdi.
Nazlı Zeynep A., görüş günlerinde normalde 09.00'da kızını teslim ettiğini, o gün Fethiye Adli Destek ve Mağdur Hizmetleri Müdürlüğü’nden arayan görevlinin görüş saatini 10.00 olarak bildirdiğini söyledi ve avukatı aracılığıyla itiraz etti.
Ancak Fethiye 2'nci Aile Mahkemesi, Fethiye 1'inci Aile Mahkemesi'nin verdiği kararının yerinde olduğuna hükmederek, itirazı reddetti.
KIZINA KAVUŞTU
Nazlı Zeynep A., 3 günlük hapis cezasını çekmek üzere cezaevine götürüldü. 3 günlük cezasını tamamlayan anne Nazlı Zeynep A., cezaevinden çıkıp kapının önünde bekleyen kızına kavuştu.
Nazlı Zeynep A., şöyle konuştu: "Kızımın benden hiç ayrılmaması gerektiği bir dönemde, en kaygılı olduğu dönmede kızımdan ayrı kalmak zorunda kaldım. İçeride korkunç 3 gün geçirdim. Uykusuz, endişeli, korku dolu ve çıktığım zaman ne olacağını bilememek. Çünkü bu söz konusu zorlama hapsi bir çeşit ceza niteliğine döndürülmüş durumda. Çocuğumun akıbetiyle ilgili endişe yaşadım. Çocuğum da aynı korkuyu, endişeyi yaşadı. Gerçekten çocuğunu seven bir baba orada zaten gelip beklerdi. Aynı zamanda çocuğunu gerçekten seven bir baba çocuğun ne düşündüğü ne hissettiğini algılar, kendisini görmek istemesini sağlayacak gerekli görevleri ve sevgiyi, emeği yerine getirirdi. Biz bunların olmadığı bir süreçte inanılmaz bir şey yaşadık."
