Fenerbahçe, Aston Villa yorgunluğunu üzerinden tam atamamışken, Göztepe şoku yaşadı.
Kadıköy'de 1-1'lik beraberlikle lider Galatasaray'ın üç puan gerisine düştü.
Sarı Lacivertliler aslında kötü oynamadılar, galibiyet için çok çabaladılar ama karşılarında iyi direnen, futbolu aklıyla oynayan bir Göztepe vardı.
İzmir ekibi; üçü stoper olmak üzere altı eksikle sahadaydı. Ancak bu eksikler ne geri çekilmeye ne de mazerete dönüştü. Kora kor oynadılar. Az hücum ettiler ama neredeyse her gelişleri tehlike kokuyordu.
Fenerbahçe oyunun hâkimiydi. Topa yüzde 80 oranında sahip oldular, rakip yarı sahaya yerleştiler. Fakat futbolda topa sahip olmak her zaman oyunu çözmek anlamına gelmiyordu. Hele ki karşında eksik ama disiplinli bir savunma varsa… Göztepe’nin dar alanları sabırla kapatması, Sarı-lacivertliler’in işini fazlasıyla zorlaştırdı.
Fenerbahçe yerden ve hızlı oynadığı anlarda etkiliydi. Nitekim 17. dakikada Musaba'nın sağdan taşıdığı atakta Nene'nin golü, bu oyunun ödülüydü. Ardından direkten dönen Musaba'nın şutu Fenerbahçe adına şansızlıktı.
Yenik duruma düşen Göztepe’nin çözüleceğini düşünenler yanıldı. Sarı Kırmızılılar, uzun toplarla Fenerbahçe savunmasının arkasına sarkmayı başardı. Geçiş oyunlarını doğru oynadılar, kanatları verimli kullandılar ve 27. dakikada Janderson'la eşitliği yakaladılar. Bu golde Yiğit Efe'nin hatası amatörceydi.
İlk yarının son anlarında bu kez Göztepe adına şansızlık devreye girdi ve Arda'nın direkten dönen şutu, soyunma odasına gidilirken skoru değiştirmedi.
Fenerbahçe, ikinci yarıyla birlikte vitesi yükseltti, oyunu rakip yarı sahaya yıktı. Baskı arttı, tempo yükseldi, özellikle sol kanat daha çok konuşur oldu. Musaba bu bölümde maçın en diri ismiydi. Hızıyla, çalışkanlığıyla, her topa yeniden koşmasıyla fark yarattı.
Bir parantez açalım:
Musaba bu formu korursa, formanın kaderi de değişir. Kerem için kulübe yolu görünebilir. Futbolda isim değil, an konuşur. Şu an o an Musaba’nın.
Dakikalar ilerledikçe Fenerbahçe baskıyı büyüttü, Göztepe’yi ceza sahasına hapsetti. Ama sonuç değişmedi. Çünkü sorun artık gizli değil, saklanabilir hiç değil.
Fenerbahçe’nin rakip savunmayı boğacak, kilit açacak net bir santrfora ihtiyacı var.
Bu kadar hücum, bu kadar orta, bu kadar ceza sahası ziyareti gol getirmiyorsa, mesele ortadadır.
Duran bu yükü taşıyamıyor.
En-Nesyri bu oyunun adamı değil.
Talisca ise yorgun olduğunda oyundan siliniyor.
Bu tabloyu görmemek mümkün değil. Yönetimin de artık yavaş davranma lüksü yok. Bu takım, golcüsüz şampiyonluk kovalamaya çalışıyor.
Göztepe mi?
Eksiklerine rağmen, baskıya rağmen, deplasman atmosferine rağmen…
Alkışı sonuna kadar hak ediyor.
