10 ay boyunca bir kere bile yere konmadan uçuyor: Gökyüzünde uyuyor, havada besleniyor
Gökyüzünde tam 10 ay boyunca karaya ayak basmadan kalan ebabil kuşları, uyku ve beslenmeyi bile uçarken karşılıyor. Doğanın sınırlarını zorlayan bu tür, modern mimari ve eriyen böcek popülasyonu yüzünden yok olma tehlikesiyle karşı karşıya.
Hayvanlar dünyasının en uzun kesintisiz uçuş rekorunu elinde tutan ebabil kuşu, yılın 10 ayını karaya ayak basmadan gökyüzünde geçiriyor. Uyku, beslenme ve su ihtiyacını uçarken karşılayan bu olağanüstü kuş, modern mimari ve eriyen böcek popülasyonu nedeniyle büyük tehdit altında.
Hayatının neredeyse tamamını havada geçiren ebabil kuşu, doğanın sınırlarını zorlayan yaşam tarzıyla bilim insanlarını şaşırtmaya devam ediyor.
Her yıl Ağustos ayında Avrupa'dan Sahra Altı Afrika'ya uzanan göç maratonuna başlayan bu canlılar, tam 10 ay boyunca hiç yere konmadan kesintisiz uçuyor.
Ebabil kuşları beslenme, su içme ve uyku gibi hayati tüm ihtiyaçlarını havada karşılıyor.
Yüzeyden 2 bin ile 3 bin metre yüksekliğe çıkan kuşlar, rüzgara karşı daireler çizerek süzülüyor.
Bilim insanlarına göre ebabil kuşları bu zorlu yolculuk sırasında beyinlerinin yarısını uyku moduna alıyor.
Puro biçimli gövdeleri ve tırpan benzeri kanat yapıları sayesinde minimum enerji harcayan canlılar, uçarken rutin olarak uyuyabilen tek tür sayılıyor.
Rüzgar tüneli araştırmaları, ebabil kuşunun esnek kanat tasarımının havacılık mühendisliğinin ötesinde bir performans sergilediğini gösteriyor.
Ebabil kuşlarının beslenme yöntemi de en az uçuşları kadar dikkat çekici.
Geniş ağız yapılarını açarak uçan ebabil kuşları, havada sürüklenen küçük böcekleri ve örümcekleri avlıyor.
Bilim insanları bu besin karışımını "hava planktonu" olarak adlandırıyor. Tek bir ebabil kuşu günde binlerce böcek tüketiyor.
Su ihtiyacını ise göl veya nehir yüzeylerini uçarken sıyırarak karşılıyor.
Kuşlar yılın sadece 2 ayı kuluçka ve üreme amacıyla karaya iniyor. Bacak yapıları son derece kısa olduğu için düz zeminde yürüyemeyen bu tür, yalnızca dikey yüzeylere ve uçurumlara tutunabiliyor.
Yuvadan ilk kez fırlayan yavrular da ebeveynleri gibi anında 10 aylık kesintisiz uçuş maratonuna adım atıyor.
Olağanüstü yeteneklerine rağmen ebabil kuşları 21. yüzyılda ciddi tehlikelerle karşı karşıya. Eski binaların restorasyonu sırasında duvar aralıklarının kapatılması yuvalama alanlarını yok ediyor.
Tarımda kullanılan pestisitler ise kuşların ana besin kaynağı olan böcek popülasyonunu hızla tüketiyor.
Uzmanlar, binalara özel yuva kutuları yerleştirilmesi ve böcek biyoçeşitliliğinin korunması gerektiğine dikkat çekiyor.