Elektrik Mühendisleri Odası (EMO) tarafından yapılan hesaplamalara göre, 4 kişilik bir ailenin asgari yaşam standartlarını sürdürebilmesi için ayda 230 kWh (kilovatsaat) elektrik tüketmesi gerekiyor. 4 Nisan 2026 itibarıyla yürürlüğe giren yeni tarifeyle, bu ailenin cebinden çıkacak tutar 595,8 TL’den 744,7 TL’ye yükseldi.
Günlük 8 kWh limitinin altında kalan tüketimlerde enerji bedeline dokunulmazken, dağıtım bedeline yapılan yüzde 32’lik fahiş zam faturayı patlattı.
5 YILDA YÜZDE 880’LİK "DAĞITIM" BEDELİ
Faturanın içindeki dengesizlik, enerji politikalarındaki çarpıklığı gözler önüne seriyor. 1 Nisan 2021’den bugüne geçen 5 yıllık süreçte;
Enerji Bedeli: Sadece yüzde 24,5 arttı.
Dağıtım Bedeli: Tam yüzde 880 zamlandı!
2021 yılında dağıtım bedeli için 56,9 TL ödeyen 4 kişilik bir aile, bugün aynı miktar elektrik için şirketlere 557,7 TL ödemek zorunda bırakılıyor. Eğer dağıtım bedelleri de enerji maliyetleri oranında artsaydı, bugün halkın ödeyeceği fatura 744 TL değil, sadece 228 TL olacaktı. Aradaki 516 TL’lik fark, özelleştirme politikasının halkın sırtına yüklediği doğrudan maliyet olarak kayıtlara geçti.
FATURANIN YÜZDE 75’İ ENERJİ DEĞİL, DAĞITIM!
Nisan 2026 itibarıyla bir elektrik faturasının bileşenleri şu şekilde oluştu:
Dağıtım Bedeli: %74,8
Enerji Bedeli: %15,2
Fon ve Vergiler: %9,8
2022 yılında faturanın sadece yüzde 22’sini oluşturan dağıtım bedelinin bugün yüzde 75’e yaklaşması, elektriğin üretim maliyetinden çok, şirketlerin kâr marjının faturalandırıldığını kanıtlıyor.
YENİ ZAMLAR YOLDA
Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) tarafından Piyasa Takas Fiyatı (PTF) tavan fiyatı MWh başına 4.500 TL’ye yükseltildi. Bu tavan fiyat, elektrik üreticilerinin spot piyasada verebilecekleri azami teklif sınırını belirliyor. Öte yandan, elektrik üretiminde kullanılan doğal gaza da eş zamanlı olarak yüzde 19,42 oranında zam yapıldı.
EMO'DAN ÇAĞRI: ACİLEN KAMULAŞTIRMA!
Elektrik Mühendisleri Odası, enerjinin bir kar kapısı olmaktan çıkarılması gerektiğini vurgulayarak şu talepleri sıraladı:
- Dar gelirli aileler için enerji politikaları yeniden düzenlenmelidir.
- Özelleştirilen tüm üretim ve dağıtım tesisleri acilen kamu eline geçmelidir.
- İşlevini yitiren kurum yerine, halkın çıkarını gözeten bir "Kamulaştırma İdaresi Başkanlığı" kurulmalıdır.