Kendisi ve arkadaşlarının Forest City'deki ürün ve yumurta şirketinde paketlediği yumurtaların çoğunun doğu kıyısındaki mağazalara gönderildiğini söyleyen Starn, 19 yaşındayken New York City'den birinin yumurta kartonu açmasını umduğunu ekledi. Yumurtalarından birini bul ve onun mektup arkadaşı ol.
Şu anda 92 yaşında olan Starn, "New York City'ye hiç gitmemiştim - hala gitmedim - bu yüzden dört ya da beş yumurta imzaladım ve onlar kamyona yüklenip kim bilir nereye gittiler" dedi.
Aylar geçmesine rağmen herhangi bir yanıt gelmeyince Starn, yumurtalarının çoktan omlet haline getirildiğini ve kimseden haber alamayacağını düşündüğünü söyledi.
Yaklaşık bir yıl sonra Paul Starn ile evlendi ve bir aile kurdu. İki kızı büyürken, onları sık sık yumurta üretim hattındaki haylazlıklarıyla ilgili hikayelerle eğlendirmeye başladı.
67 yaşındaki kızı Laurie Bascom, "Yumurta hikayesini hayatımız boyunca duyduk" dedi. "Annemiz her zaman bir yanıt almanın eğlenceli olacağını düşündü."
Geçen ay, Ploeger, Iowa'da yaşayan kuzenlerinden birinden, üzerinde annesinin adının bulunduğu bir yumurtayla ilgili bir gönderi hakkında onu uyaran bir Facebook mesajı aldığında Starn, kızı Jacque Ploeger'la birlikteydi.
Ploeger, gönderiye baktığını ve çenesini yerden kaldırdıktan sonra annesine haberi anlattığını söyledi.
"Anne, imzaladığın yumurtaları hatırlıyor musun?" Starn'a söyledi. "Onlardan biri bulundu!"
Starn ilk başta buna inanmadı.
70 yaşındaki Ploeger, "Anlaması biraz zaman aldı ama annem güldü ve 'Evet, sanırım bunu gerçekten gençken yaptım, değil mi?' dedi.
New Jersey'den John Amalfitano, yumurtayı yaklaşık 20 yıl önce Staten Island'da yaşarken komşusu Miller Richardson'dan aldığını paylaşmıştı.
Amalfitano, sanatçı ve antika koleksiyoncusu Richardson'ın, 1951'de satın aldığı bir düzine yumurtadan oluşan karton kutunun içinde bulduktan sonra yumurtayı sardığını ve küçük bir kutuya koyduğunu söyledi.
"Bir gün Miller'ın evine bir şey aramasına yardım etmek için gittim ve kutuları karıştırırken yumurtayla karşılaştım" dedi.
Şu anda 60 yaşında olan ve Dunellen, NJ'de yaşayan Amalfitano, "Ona bunu sorduğumda, üzerindeki yazı nedeniyle onu sakladığını söyledi" diye ekledi. "Yumurtanın neden çürümediğini anlayamadığını" söyledi. İçi kurumuştu ama hâlâ biraz ağırlığı vardı.”
Amalfitano, daha sonra ölen Miller'ın yumurtayı kendisine verdiğini ve "Onu sende tutabilirsin, çünkü ona iyi bakacağını biliyorum" dediğini söyledi.
Amalfitano yumurtayı eve götürdü, saklamak için gümüş bir yumurtalığın içine koydu ve sonraki 20 yıl boyunca porselen dolabında sakladı. Iowa, Forest City'de Mary Foss'u bir kez internette aradığını ancak bulamadığını söyledi.
Daha sonra ağustos ayının ortasında Amalfitano, yumurtayı düşündüğünde Tuhaf ve Harika Bulgular Facebook sayfasında paylaşacak eğlenceli bir şeyler aradığını söyledi. Hemen birkaç fotoğraf çekti ve bir yazı yazdı:
İşte her gün göremeyeceğiniz bir şey. Bu 1951'den kalma bir yumurta. (Yumurta taşlaşmış olsa da hâlâ içeride!)” diye yazdı ve Mary Foss'un adını ve mesajını ekledi.
"Acaba hâlâ yaşıyor mu?" Amalfitano devam etti. "Onun yerini bulmaya çalıştım ama eli boş çıktı."
Birkaç saat içinde gönderinin, 72 yıllık yumurtanın gizemini çözmeye yardımcı olmak isteyen birçok kişiden gelen yorumlarla dolu olduğunu söyledi. İnsanlar, büyükanne ve büyükbabasının tavuk evinde 50 veya 60 yıllık bir yumurta bulduğunu ve yumurtanın şu anda annesinin kafesinde bulunduğunu söyleyen bir kadın da dahil olmak üzere onlarca yıllık yumurta bulmayla ilgili kendi hikayelerini paylaştı . Başka bir kadın ise dolapta 50 yıldan daha eski yumurtaların bulunduğu bir sepet bulduğunu yazdı. Birini açtığında içindeki her şey kurumuştu.
O günün sonunda, yani 17 Ağustos'ta Amalfitano, kuzeni gönderisini gördükten sonra Ploeger ile iletişime geçtiğini söyledi.
Ploeger'in numarasını çevirdi ve o da aramayı yanıtladı.
Arama onu şaşırtan bir hal aldığında ona yumurtayı nasıl bulduğunu anlatmaya başladı.
"Çağrı sırasında arka planda bu sesin konuştuğunu duydum" dedi. “'Bu Mary Foss' dedi.”
Bunca yıl yumurtayı saklamak işe yaramıştı.
Amalfitano, "Sonunda" dedi. "Sesini duyduğuma inanamıyorum."
Ploeger bu duygunun karşılıklı olduğunu söyledi.
"Yumurtasının bunca yıl hayatta kaldığını öğrendiğimizde hepimiz olabildiğince şaşırdık" dedi.
Amalfitano ve Starn bir süre konuştular ve Amalfitano tam daire anın son derece tatmin edici olduğunu söyledi.